Mijn naam is Charlène van Belle, ik ben geboren in 1990 en woon samen met Leo en onze dieren in Drenthe.
Van elk dier in mijn leven heb ik bijzondere lessen geleerd.
Als ik er op terug kijk, moet ik er soms erg om lachen.
Dieren zijn heldere spiegels, je kan er niet omheen.Ik deel graag de liefdevolle en grappige levenslessen van mijn geweldige dierenkanjers.
Toen ik Thirza op facebook voorbij zag komen, voelde ik meteen: “jij hoort bij mij”.
In haar omschrijving stond:
“Ze is nog steeds erg mensenschuw, ondanks onze vele pogingen om haar te helpen ontdooien. Ze laat zich niet makkelijk aanraken. Ze is een hondje waar nog veel werk aan is en die nog een lange weg te gaan heeft.”
Ik heb Thirza nooit gezien voor ze kwam. Mijn gevoel wist het: ze is welkom.
Het mooie is: ik heb haar niet “gered”. Ze kwam met een doel in mijn leven. Ze hielp mij alles wat “sociaal-wenselijk” was los te laten, en écht te gaan voelen wie ik ben en waar ik voor sta.
Ze heeft me volledig uit mijn comfortzone gehaald. Deuren geopend. En ze gaf me een groot cadeau: haar vertrouwen. Boven dat alles koos ze ook nog eens mijn partner uit. Daar ben ik haar nog elke dag dankbaar voor.
Ik ben zo blij dat ik mijn intuïtie heb gevolgd.
Want Thirza, wat ben ik blij dat je in mijn leven bent!🥰
Skiep is op een speciaal moment gekomen. Toen ik Skiep op Facebook voorbij zag komen, wist ik het gelijk: “jij hoort bij onze familie”. Maar op dat moment hadden we al 3 honden en we wilden zeker geen 4e hond erbij.
Toch liep het leven anders: twee weken nadat ik hem op Facebook zag, overleed Chico. Dit betekende een groot verlies voor ons allemaal. Voor Thirza en Roxy viel hun stabiele factor weg en de balans was uit de roedel. In twee weken tijd werd dit zich erger: ze durfden amper nog naar buiten toe om te wandelen.
Skiep had zich niet voor niets al aangediend: na een jaar in het asiel te hebben gezeten, was het tijd voor hem om naar zijn gouden mand te vertrekken. En wat een gouden hond is hij, met een hele speciale energie. Met Skiep in de buurt stroomt je hart over van liefde. Een wijze ziel met een flinke dosis Spaans temperament.
Toen Egor in mijn leven kwam, was mijn idee en beeld met hem: in vrijheid, zonder zadel en bitloos, samen rijden in de natuur.
Ik ben heel dankbaar dat ik dit met hem heb mogen beleven.
Toch bleek dit “plan” niet voor ons bedoeld.
Een jaar nadat Egor bij mij kwam, konden we samen niet meer rijden vanwege een blessure. Maar ik kreeg er misschien wel een groter cadeau voor terug.
Egor leerde mij de kracht van “niets doen”.
Van gewoon samen zijn.
Deze levensles heeft mijn leven en het contact met Egor wezenlijk veranderd.
Elke dag als ik hem riep, kwam hij naar me toe gegaloppeerd. Een groter cadeau kon hij me niet geven. Bedankt Egor ❤️
Roxy was een ‘projectje’ dat niet geadopteerd mocht worden vanwege haar grote trauma’s. Ze heeft 6,5 jaar in het asiel gezeten en daarna was het haar tijd om te gaan shinen in Nederland.
Dit ging niet zonder slag of stoot: haar angsten zaten diep in haar systeem geworteld. Stapje voor stapje, op haar tempo, ging de wereld steeds een stukje verder voor haar open.
Ze was klein van stuk, maar haar humor vulde de hele ruimte. Haar aanwezigheid liet mijn hart smelten en haar healingsproces was een voorrecht om van dichtbij te mogen volgen.
Roxy heeft me enorm veel geleerd over mezelf, ze heeft mijn creatieve oplossingsgerichte vermogen in alle vormen versterkt en zóveel liefde gegeven.
Chico was mijn once-in-a-lifetime hond. Mijn allereerste hond die ik zelf in Spanje ben gaan ophalen. We konden lezen en schrijven samen, we waren twee handen op één buik. Dit had ook zijn keerzijde: Chico had erge verlatingsangst en om eerlijk te zijn, had ik dat andersom net zo. Als een van ons beiden weg was, dan werd de ander ziek. Zo intens verbonden samen op vele lagen.
Chico opende mijn wereld. Hij was mijn vaste baken in het verwerken van trauma’s, en altijd stond hij voor me klaar. Als ik ’s nachts een nachtmerrie had, dan maakte hij me wakker en stelde me gerust.
Chico was speciaal in alle opzichten. Hij verstond alles wat je zei, had zijn eigen ideeën over welke route we buiten gingen lopen en hij zorgde altijd dat ik iets nieuws uitprobeerde. Zijn liefde was onvoorwaardelijk en ik ben intens dankbaar dat ik hem heb mogen leren kennen.